ایده اولیه انتشار اوراق اسلامی به دهه 1980 بر می گردد . در آن زمان تلاش های زیادی توسط بانك های اسلامی جهت غلبه بر مساله نقدینگی صورت گرفت . در جولای 1983 ، بانك مركزی مالزی  به عنوان پیشگام در این زمینه ، از اوراق بهادار دولتی یا اسناد خزانه كه بهره پرداخت می كردند استفاده نكرد و به جای آن از اوراق بدون بهره به نام گواهی سرمایه گذاری دولتی استفاده كرد . نرخ سود این اوراق از رابطه ثابتی تبعیت نمی كرد و بیشتر بر ملاحظات كیفی طرح تاكید می شد . برای تعیین نرخ بازدهی ، معیارهای مختلفی مانند شرایط كلان اقتصادی ، نرخ تورم و نرخ بازدهی سایر اوراق بهادار مشابه مورد توجه قرار می گرفت ؛ بدین ترتیب شبه ربوی بودن سود به ظاهر برطرف می شد و افراد مسلمان اقدام به خرید این اوراق می‌كردند.

در دهه 1990 همزمان با گسترش ساختارهای مختلف و معاملات مالی توسط بانك های اسلامی، ایده استفاده از ابزارهای مالی اسلامی نیز تشدید شد .

به دنبال آن متخصصان مالی در كنار علمای دینی اقدام به مطالعه راهكارهای مناسب كردند . ایده انتشار اوراق بهادار اجاره برای نخستین بار توسط پروفسور "منذر قحف" در مقاله معروف وی با عنوان "استفاده از اوراق اجاره دارایی برای پوشش شكاف بودجه" در سال 1997 مطرح و پس از بررسی جزئیات عملیات آن ، انتشارش آغاز شد .

استفاده از لفظ صكوك جهت ابزارهای مالی اسلامی برای نخستین بار در سال 2002 در جلسه فقهی بانك توسعه اسلامی پیشنهاد شد . بعد از آن سازمان حسابداری و حسابرسی نهادهای مالی اسلامی اقدام به تعیین و معرفی 14 نوع صكوك كرد . یكی از مهمترین انواع صكوك معرفی شده «صكوك اجاره » است . صكوك اجاره در حقیقت اوراق بهاداری است كه دارنده آن به صورت مشاع مالك بخشی از دارائی است كه منافع آن بر اساس قرارداد اجاره به مصرف كننده یا "بانی" واگذار شده است . در صكوك اجاره حق استفاده از منافع یك دارائی یا مجموعه ای از دارایی ها ، در قبال اجاره بها از مالك به شخص دیگری منتقل می شود. مدت قرارداد اجاره مشخص است و می توان اجاره بها را در ابتدای دوره ، یا سررسیدهای ماهانه، فصلی یا سالانه پرداخت كرد . از آنجا كه صكوك اجاره ، اوراق بهاداری است كه بیانگر مالكیت مشاع فرد است، می توان آن را در بازار ثانویه و به قیمتی كه توسط عوامل بازار تعیین می شود معامله كرد .

براساس بند (1) ماده 1 مربوط به ضوابط انتشار اوراق اجاره ، صكوك اجاره ( اوراق اجاره ) اوراق بهاداری است كه نشان دهنده مالكیت مشاع دارندگان آن در دارایی مبنای انتشار اوراق است كه اجاره داده می شود.

جهت انتشار اوراق اجاره وجود حداقل سه نهاد مالی ضروری است كه عبارتند از بانی ، واسط و امین. بانی شخص حقوقی است كه صكوك اجاره با هدف تأمین مالی آن منتشر می شود و می تواند اقدام به اجاره كردن دارایی مبنای انتشار صكوك اجاره، از واسط به نمایندگی از سرمایه گذاران كند . واسط نهاد مالی است كه صرفاً به منظور نقل و انتقال دارایی به وكالت از دارندگان صكوك اجاره و انتشار صكوك اجاره تشكیل می شود . امین نیز شخص حقوقی است كه به نمایندگی از سرمایه گذاران وبه منظور حفظ منافع آنان در چارچوب ضوابط اجرایی انتشار صكوك اجاره ، مسئولیت نظارت بر كل فرآیند عملیاتی صكوك اجاره را بر عهده دارد .